Skip to content

VLUCHTELINGEN

 

 

 

 

 

 

Aan het ontbijt vertelt zuster Frederique over haar werk: theater met vluchtelingen. Met een raamverhaal over diverse vogels nodigt ze vooral jongvolwassenen en kinderen uit hun ervaringen een plek te geven. Mensen die zich slachtoffer voelen raken hun zelfvertrouwen kwijt. Het is belangrijk dat ze weer op krachten komen. Ontdekken wie ze zijn en wat ze kunnen. Frederique vertelt dat de resultaten bijzonder zijn. Het leidt ook tot beter begrip tussen mensen van zeer verschillende afkomst – zelfs tot vriendschappen.

Vroeg in de middag worden we opgehaald voor een bezoek aan het ‘Arbat Refugeecamp’, zo’n drie kwartier rijden buiten Suleimaniya. Het deel van het kamp waar wij een bezoek brengen is voor Syrisch-koerdische vluchtelingen. Bij elkaar wonen er meer dan 6000 mensen. Het kamp wordt geleid door het UNHCR in samenwerking met de overheid. De tenten hebben inmiddels plaatsgemaakt voor betonnen bouwsels van eigen maak, met de afmeting van een flinke garage. Verderop worden ze nieuw neergezet, professioneler. ‘Tiny houses’ zouden wij zeggen, met apart buiten goede sanitaire voorzieningen. We worden verwelkomd door een Italiaanse NGO met de mooie naam ‘Un ponto per’, een brug verder… Prachtige voorzieningen, een mooi programma voor met name kinderen en jongvolwassenen. ’s Morgens naar school, ’s middags diverse activiteiten met pedagogisch doel. Het is inmiddels wel heet buiten; je vraagt het af hoe men het volhoudt op deze vlakte als het hoogzomer is…

Goed om te zien dat de vluchtelingen – met de nodige ondersteuning – het steeds beter maken. Een aantal heeft werk gevonden in omringende plaatsen. Dit is duidelijk niet het slechtste kamp. Verderop is een voorziening voor Yezidi’s en Arabisch sprekenden; het schijnt dat zich daar geregeld spanningen voordoen. Ook krijgen we niet een kamp te zien voor de zogenaamde IDP’s – Internal displaced persons. Dit zijn Irakezen uit onveilige delen van het land. De regering staat hen niet toe zich wat meer permanent te vestigen. De gedachte is dat ze terug kunnen/moeten naar hun oorspronkelijke woonplaats wanneer dat kan, bijvoorbeeld Mosul… Maar wat ze daar aan zullen treffen?

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS