Skip to content

BRUGGEN (HER)BOUWEN Samenleven om tot vrede te komen – in Utrecht en Kirkuk (Irak)

Yousif Thomas Mirkis, bisschop van Kirkuk. Dominicaan en Chaldeeuws – katholiek, erfgenamen van het christendom van de 2e eeuw. Hun taal is het Aramees

Van 20 tot 30 april brengen leden van de werkgroep Utrecht-Kirkuk een bezoek aan Irak, om mogelijkheden voor wederzijdse steun bij interreligieuze praktijken te onderzoeken. Arie Nico Verheul neemt aan deze reis deel, als lid van het UPLR (Utrechts Platform voor Levensbeschouwing en Religie). Het initiatief wordt verder gedragen door Kerk en Vrede, de Utrechtse parochies en de Dominicanen in Nederland.  Vanuit Utrecht willen we Bisschop Mirkis steunen, die werkt aan de opbouw van een nieuwe, vreedzame en democratische samenleving in zijn vaderland.

KIRKUK  Kirkuk telt anderhalf miljoen inwoners en liefst 600.000 vluchtelingen. Voor Utrecht zou dat naar verhouding 120.000 vluchtelingen betekenen… Kirkuk ligt in het veilige gebied van Noord-Irak waar miljoenen mensen in primitieve omstandigheden wachten op betere tijden. Al eeuwenlang leven hier Moslims, Yezidi’s en christenen samen. De vluchtelingen uit andere delen van Irak maken hiermee nu kennis. Voor hen een waardevolle ervaring! Maar wij kunnen er in onze stad evengoed van leren.

Mirkis zorgt daar met zijn kerk, van 7000 zielen, voor een kamp met 4000 verdreven mensen. Daarnaast heeft de bisschop, met een team van vrijwilligers, de zorg voor honderden jonge mensen op zich genomen. Hij biedt hen de kans om aan de Arabischtalige universiteit van de stad te studeren.

Hij geeft jongeren uit de kampen de kans om te gaan wonen in huizen in het beveiligde deel van de stad. Daar verblijven ze in groepen van 25 tot 30 mannen of met evenzoveel vrouwen. In de veilige omgeving wordt gezorgd voor water, internet en voedsel om een goed studieklimaat te garanderen. De stad Kirkuk betaalt het collegegeld. Bij toelating wordt niet gekeken naar religieuze achtergrond. Moslims, yezidi’s en christenen wonen samen onder éen dak.  De bisschop hoopt dat door deze mogelijkheid de jonge mensen besluiten in Irak te blijven. Hij mikt op de vorming van een nieuw kader voor de wederopbouw van het land dat door miljoenen mensen de rug is toegekeerd. Door hun ervaring van vreedzaam samenleven worden zij hopelijk voortrekkers in Irak.

UTRECHT  Maar wat levert dit contact Utrecht op? Ook heel veel, denken de leden van de werkgroep. Allereerst leveren de bezoeken veel informatie over de werkelijke toestand in Irak op. Daarnaast – het ligt voor de hand hieraan te denken – zijn er in onze stad ook een flink aantal vluchtelingen. Voor hen is de vraag hoe ze hun leven verder vorm moeten geven in de Nederlandse samenleving ook van groot belang. En – niet in de laatste plaats – voor ons allen blijft het een leerproces om te gaan met diversiteit van geloof en levensbeschouwing van mensen. Iets om bepaald niet gerust op te zijn. De kloof tussen verschillende bevolkingsgroepen lijkt te groeien. Daarom willen we met moslimpartners ook hier gestalte geven aan een tolerante en solidaire samenleving. Brahim Ajaarouj, een van de deelnemers aan het UPLR en verbonden aan de Islamitische Stichting Lombok zegt het zo: ‘In deze tijden van scherpe maatschappelijke spanningen zowel op het wereldtoneel, als op landelijk en gemeentelijk niveau is er behoefte aan vredesduiven. Zij die met een verzoeningsboodschap van de ene tak naar de andere vliegen en groepen bij elkaar brengen.

Het is fijn als u dit initiatief zou willen ondersteunen. Meer weten? Zie bijv. de filmpjes op de site van de Raad van Kerken (zoek onder Krikuk), op www.youtube.com/watch?v=WGx9WzqFm50 ) en op site van het UPLR: www.uplr.nl en op Facebook/WijzijnUtrecht.

No comments yet

Leave a Reply

You may use basic HTML in your comments. Your email address will not be published.

Subscribe to this comment feed via RSS